من از سال 2016 روانشناس در مونترال هستم و رواندرمانی با گرایش روانکاوی را انجام میدهم. این رویکرد مبتنی بر کار بر روی فرآیندهای ناخودآگاه است که بر نحوه تعامل ما با دیگران و با خودمان تأثیر میگذارد. از طریق رابطه درمانی و آنچه در آن تجلی مییابد است که تغییر مطلوب میتواند رخ دهد.
من دکترای روانشناسی بالینی را در دانشگاه شربروک به پایان رساندم. یاد گرفتم که بر اساس سه رویکرد عمده در روانشناسی کار کنم: رویکرد روانپویشی، رویکرد شناختی-رفتاری، و رویکرد انسانگرایانه-وجودی. فرصتهای عمیقتر کردن درک خود از نویسندگان مختلف روانکاوی را دنبال کردهام. در طول تحصیلم، با مراجعان متنوعی کار کردم، بهویژه جوانان، مردان و زنانی که با مشکلات خشونت خانگی دست و پنجه نرم میکردند، و همچنین زوجهایی که به دنبال درمان زوجی بودند.
با تشکر از 8 سال تحصیل در روانشناسی، اکنون دارای مدرک دکترا هستم. من عضو انجمن روانشناسان کبک و انجمن روانشناسان کبک هستم. همچنین به فعالیتهای مختلف انجمن روانکاوی مونترال دعوت میشوم.
من در ابتدای کار حرفهای خود با افرادی کار کردم که پرخاشگری خود را در زمینه زناشویی به خوبی مدیریت نمیکردند. بنابراین با روشهای نامناسب مختلف برای ابراز پرخاشگری آشنا شدم. همچنین با زوجهایی کار کردم که به دنبال آشتی بودند.
من کلینیک RPM را در سال 2019 افتتاح کردم تا خود را با همکارانی احاطه کنم که کنجکاوی من را نسبت به روانکاوی به اشتراک میگذاشتند. هر هفته، ما گرد هم میآییم تا درباره خواندنهای خود از نویسندگان مختلف (مثلاً فروید، روسیون، وینیکات) بحث کنیم. همچنین توسط روانکاوان مختلف با وابستگیهای مختلف (فرویدی، لکانی) نظارت میشوم تا یادگیری خود را ادامه دهم. همه این فعالیتها به من اجازه میدهند تا همه آنچه را که میتواند در طول جلسات بالینی گفته شده و عمل شود بهتر رمزگشایی کنم.
رویکرد روانپویشی مبتنی بر تفسیر فرآیندهای ناخودآگاه است که روابط ما با دیگران و با خودمان را ایجاد و شکل میدهند.